2 september 2024 Hontanas - Castrojeriz 10 km

Gisterenavond was ik eigenlijk te moe om nog te gaan eten, maar toch gegaan zoals ik al zei geen zin in sociaal gedoe…. We zaten met een pelgrim of 40 in de eetkamer…maar het viel alles mee, we zaten aan tafel met twee rustige Zuid Koreanen, de één was in SJPdP begonnen en de ander in Rome, het was gewoon gezellig!

               
Als hoofdgerecht aten we Paella met kip waar iedereen zichzelf van kon bedienen, William is geen liefhebber van Paella, maar at toch nog op wat ik niet op kon🤔
Net als heel vaak sliepen we weer naast een klokkentoren, maar toch heerlijk geslapen! Na een koffie met broodje gingen we om 8.30uur weer op stap.

               
Nog maar 457 km te gaan, en we gaan ervoor! Vandaag hebben we een soort rustdag van 10 km dus we denken er makkelijk over😊Het was heerlijk wandelweer en ook een mooie route, zeker als je verwacht alleen velden te zien…

              
Ongeveer op de helft van onze wandeldag kwamen we bij San Antón, een ruïne van  een pelgrimshospitaal kerk en klooster van de orde van Sint-Antonius hieraan werden in de middeleeuwen wonderen toegeschreven, dus gezien onze soort van rustdag van maar 10 km zijn we hier lang blijven rondhangen. 

Heel erg genoten van de rust en het komen en gaan van pelgrims, hier ook voor het eerst Nederlanders gezien, wel met de auto.

Na San Antón nog een uurtje lopen naar ons overnachtingsadres in Castrojeriz, al snel zagen we het dorp liggen, heel mooi! 

              
We hebben eigenlijk alle tijd om “even” naar het Castillo boven op de berg te klimmen, maar toch niet gedaan. Lekker een beetje lanterfanten in het dorp daar zijn wij ook goed in, eerst een terrasje voor een koude cola, beetje mensen kijken en toen op zoek naar een restaurantje. Daar werden we met open armen ontvangen, wij waren de eerste maar al snel stroomde het vol, weer heerlijk gegeten! Menu del dia met lekkere Rioja wijn. Toeval bestaat niet, maar het toeval wil dat wij in heel dat lege restaurant gaan zitten waar een aquarel hangt van William in zijn blauwe monstercape🤣

En laat hier in het dorp nou ook een albergue Rosalia zijn, mijn eerste doopnaam😇maar genoeg gezweefd…. Op zoek naar onze eigen albergue. De gastvrouw had een berichtje gestuurd dat ze gaan lunchen was, dus even op de stoeprand gewacht, maar ze kwam al snel buiten adem thuis aan. Via Google Translate (wij geen Spaans zij geen Engels)  ingecheckt en toen vertrok ze weer om haar lunch voort te zetten😊We kregen een kamer upgrade, groter dan we geboekt hadden met eigen badkamer en een massagestoel, zo misschien toch eens even proberen🤣

              
Nu lekker luieren en vanavond nog even een wandelingetje door het dorp en boodschappen voor morgen onderweg doen. Morgen weer rond de 20 km.